Anlıyorum, ne de zor gelir insanın din değiştirmesi. Bir kerede olmaz, 1/2 yazıyla hiç olmaz. Din değiştirmek gibidir, gölgelerden sıyrılıp yapıtaşlarınızı yeniden oturtmaya çalışmak. Transit gerekir, bir gezegenin başka bir gezegene etkisi gerekir, gerekir de gerekir. Ben taş kadar sabırlıyım sindireceğiniz günü beklemede, sizlerde kılıç kuşanmış durumda...
Size bir soru: Sigara içmeye başladığınız ilk zamanlara geri dönün, ailenizden gizli köşe bucak, ne de tat alınırdı di mi bu durumdan? İçtikçe içesi gelirdi insanın, paketleri tüketirdiniz gizli olduğundan o ilk zamanlarda. Ne zaman tek pakete ya da 10 adet sigaraya düştünüz? Ailenize yakalandığınızda onlar da bunu kabul ettiğinde değil mi?
İşte konumuz: "İtiraf et, rahat et!"
Önce kendinize itiraf edin şu sigarayı sevdiğinizi (akrebin manipülesini, sizi kandırmasına müsaade edişinizi) sonra o çıkan dumanı (akrebin gölge yanlarını) sonra verdiğiniz nefesi (o zehri akıttıktan sonra ki ruh-beden dinginliğinizi)... Kabul gördükçe gölgeler silinir...

özgüven fazla olduğundan terk edilmek o kadar önemli değil her ne kadar çok nadir belki de hiç tekedilmeseler de...sadece akrepğ sevdiğinde çok sevdiği için gerçekten sevdiği için karşı tarafın bunu anlayamaması akrebi çok üzer o kara yoksa gitmiş gitmemiş çokta önemli değil hani akrep çok sevdiği gibi sevgisinden baskın çıkan gururu da vardır..araştırmadım ben böyleyim herhalde buda bir özelliği..

"Ölüm ve ayrılık, bu iki kelime akrep için oldukça sinir bozucudur. Akrep bırakmadıkça veya istemedikçe hiç kimsenin ondan kopmasına izin vermez. Sürekli dönüp dolaşıp aynı yanlış ilişkiyi sürdürebilir.!"
Yani: Yine kontrol mekanizması, "beni kimseler bırakamaz, anca ben bırakırım, oyun benim kuralıma göre oynanır, bla bla bla..."

şimdiye kadar çok şükür öyle bişey yaşamadım..sadece sevdiğimi kaybedeceğim için üzülmekten korkarım yoksa neden korkucam seçimini yapmış bi akrebe herşeyin telafisi olduğunu ve bunun asla ikinci bir şansı olmadığını biliyor olması lazım..isteyen gidebilir.ayrıca özgüveni olmayan bir insan başkalarına göre yaşamaya mahkumdur bana göre

___________________________________________________________________

____________________________________________________________________________

Sabitlikten işte, bende aynı hatayı 2 kere yaptım ömrümde, neyse en azından 1 tanede kalmamışım... Heheh

Gerçek sevgiyi verebilmek gibi bir cesaret girişiminde bulunduğum birisi tarafından terk edilmek mi? Hissetmem bile.
Giden gitmiştir,gittiği gün bitmiştir.Bi öyle bi böyle ne kıvranırım ne de kıvrandırırım.Bişeyin ağırlığını hissetmeniz için üstünüze düşmesi gerekmez.

bakın bende bu çok çiddi bir sorun özellikle son günlerde sürekli aynı şeyi düşünüyorum.yalnız kalmak.tekbaşına yaşlanmak.ve onun ötesi yalnız ölmek.zor anlarda arayaçak dertleşecek birilerini bulamamak.

okadar kötü şeyler düşünüyorumki bazen tarifi imkansız.kelimelere dökmek zor.

kitaplarla dertleşirsin,komşunun kedisisiyle,çamaşır bulaşık makinesiyle,ne olacakki,dertleşince anlayacaklarını düşünmek gereksiz,en yakın ım dostum anlamadı beni,ayrıca akrepler bunu anlar ancak,ne zaman birileriyle çok yakın olsam,ailem ve çevrem bunu sabote etmeye başlıyor gayrı ihtiyari,paylaşılamamaktan hep,ama bir kerede haksız çıkartsın şu dertleştiklerim beni.

_________________________________________________________________________

sonuçta fındıkların değerini,hiç fındık tarlasına girmemiş biri biçiverir,o halde neyin ne kadar anlamı vardır?

Acaba terk edilmekten gururumuza yedirememekten dolayı mı korkuyoruz yoksa sevdiğimizin ellerimizin arasından uçup gittiğinden mi?