serQet:)

bence bu site akrep burcunu dejenere ediyor tamma bende akrebimim ama akrep burcunu alıp bukadar özelleştirmenin ne gereği war. gerçekden çok mantıksız olmuş unutmayın böyle kendinizi çökertirsiniz biraz kendinizden uzak durun bunuda buraya yazmamım sebebi çok sinirlendim walla acımıycam dağıtcambu siteyi )

valla ben aslında acımasız bi ınsan degilim insanları üzmekten pek hoslanmam fakat öfkelendiğimde gözüm kimseyi gormez o anda karsıma kım cıkarsa acımadan ona zarar veririm bi nevi toplu katliam gibi bişi

herşeye sonsuz derecede bir merhametim var,beni bile aşan bir merhameti,bu balık özelliğim,neptün vari,
fakat venüs akrep evi ilişkisinden,uranüs akrep düşünce ilişkisinden dolayı,
tek merhametsiz olduğum alan bireysel ikili özel ilişkilerim...
innaılmaz derecede acımasızım canını yakacak kadar şiddet uygulayacak kadar sadistim,aşk konusunda beşeri aşkta dengede olmam beklenemez.
ya benim yada hiç kimsenin...
venüs yaşamımda acıma hissine zerre yer yok...

acıma hissi var,kimseye zarar vermem,ama bazen veriyom,eğer alaya alınırsam gerçi laflarlada rahat durmuyom ama kimseye zarar vermem.

acımak tabırınden pek hoslanmıyorum.hele de "acıma acınacak hale dusersın"dıyenlere delı oluyorum.bız acız bırer beserız, kımsenın kımseden ustunlugu yoktur.acımak veya affetmek gıbı tabırler ancak ustun varlıklar tarafından daha zayıflara duyulması gereken kavramlardır bence..

neyse konuya geleyım..merhamet duygum cok gelıskın..ama kıme neye ne kadar duyacagım, duyup duymayacagım degıskendır.ruh halımın ve kısının samımıyetı gıbı durumlar oldukca etkılıdır.

kısaca bana hıc bellı olmaz: bır bbaktınız anlayıslı, hosgorulu bır melek bır baktınız her turlu etkıye tepkısız, katı, buz gıbı bır duvar..

bence merhamet duygusu da tum dıger duygular gıbı akrepler ıcın zamanı, mekanı, sınrı, dozu bellı olmayan bır hıs.yanı ne zaman ne yapacagı bellı olmaz bır akrebın..

bızı anlasılmaz kılan faktorlerden bırı de bu önceden kestırılemezlık durumumuz degılmı?

tümüyle katılıyorum sevgili gbk.

Bende acıma hissine sahibim ancak kızdığım zaman karşımda ki kişiye hiç acımıyor ve onun kalbinin kırılacağını düşünmüyorum yalnız daha sonra pişman oluyorum çünkü benim niyetim kimsenin kalbini kırmak değil

esasen tam akrepmiyim değilmiyim bende bilmiyorum bazen öle bir hissiz oluyorumki en sevdiğim adam bile benim için zerre kadar değeri yok gibi geliyor yanımda büyük bi kaza geçirse ne bilim düşse ölse bile sıradan bir olaymış gibi bende bi yabancıymışım gibi müdahele ederim yada hiç etmem öle bakarım : ) ama duyarlı olduğum anlarda karıncayı bile incitemem benim için her insan bende büyük bi değeri var en kötü zalim bi insan bile benim için tam tersi gibi geliyor sevesim geliyor .. : )anlayamıyorum

bazen(cogu kez) cok acimasiz olabiliyorum..hakki olmadigi halde ,eger hakkima tecavüz ediliyorsa o anda degil affetmek inanin öldürebilirim..Affetmek Allah a mahsus bunun bilincindeyim,ki yaradan "bana kul hakkiyla gelmeyin "dediyse ve o hakkida bana verdiyse affetmiyorum,merhametsizim isterse babam olsun..
öte yandan siradan mevzular varsa bunlara karsida ilimli olabilirim,yumusar ve affedebilirim,ama unutmam er gec canini acitir yüzüne vururum elimde degil,,Sevilmek gibi bi gayem yok napim can cikar huy cikmaz

artık çok acımasız bir insan oldum,yada eskidende öyleydim de çaktırmıyordum.neden acaba.

cok basit hayatim,gercekleri görüyorsun..aslinda hep vardi ama ortaya cikaracak sebeblerin yoktu. Artik yasadiklarin ,herseyin herkezin gercek yüzünü/madalyonun arka yüzünü gösterdiginden acimasiz oldugunu düsünüyorsun, acimasizlik degil bence büyümektir bunun adi intucugum üzülme ver elini aramiza hosgeldin